Een nieuw album van Diorama wordt hier altijd met hoge verwachtingen omkleed. Immers de heren hebben in de loop der jaren een fantastische reputatie op weten te bouwen, zowel op hun albums als live. Electropop zoals dat maar weinig gemaakt wordt. De single behorend bij dit album "Child Of Entertainment" gaf ons al het vertrouwde Diorama geluid, terug op hoog niveau, eigen geluid, zichzelf toch nog wel vernieuwend. Wat zou dat album moeten brengen?

Nou dat album brengt 13 tracks met grote variatie. Een album met genoeg tracks die in de dj-koffer belanden, maar ook rustige tracks, nummers die op- en afbouwen, beats en rust. En dat alles dan toch weer tot een geheel gesmeed op zo’n vakkundige wijze dat het lastig is om niet lyrisch te beginnen. Diorama is terug en wel met volle kracht, vallen we maar met de deur in huis. Dat geldt wellicht nog meer voor hen die de luxe editie van Cubed kopen, zij krijgen niet alleen een erg verzorgde verpakking, maar daarin ook een bonus-cd met 5 tracks, onder de naam "Shadow Play", een album dat op zich al een erg mooie EP is.

Het concept van het album is de kubus. Die kubus kan voor erg veel staan, van persoonlijke ruimte tot cel, van geometrisch figuur tot denkbeeld. Zo klinkt onder andere in het titelnummer de boodschap door om toch vooral ook buiten je eigen kubus (van patronen en denkwijzen) te stappen, de kubussen veranderen en verschuiven.

Muzikaal is het misschien niet allemaal vernieuwend wat we horen. Althans niet voor Diorama, want er zijn maar weinig andere acts die dit kunnen bieden. En toch is er wel degelijk vernieuwing. Een zo gevarieerd album kregen we zelfs van diorama niet vaak voorgeschoteld. Des te groter de prestatie om alles toch duidelijk als één album te weten te laten klinken. Een overduidelijk diorama-album ook, zowel door de stijl, als door de stem van Torben Wendt.

Erg genuanceerd kan ik niet zijn over dit album, dit is gewoon weer erg goed. Een album om volop van te genieten en een aanrader voor iedere liefhebber van electropop.