In het kader van "je weet dat je achterloopt als…" . Als je een EP uit 2007 recenseert, terwijl het nieuwe album uit 2008 al bijna uit is. Zie hier de huidige situatie voor The Crystalline Effect. Identity, het nieuwe album, komt dus al uit. Maar Hypothermia, de voorgaande EP (van meer dan een uur speellengte) lag hier nog steeds op de recensiestapel (we lopen echt in, dat wel).

Maar goed, The Crystalline Effect, over wie hebben we het? Nou over het Australische duo Elenor Raynor (tekst en zang) en Pete Crane (alle muziek). Een duo dat sinds 2005 bezig is, al zijn de twee artiesten individueel al veel langer bezig in de Australische muziekscene (zo speelt Pete live-keyboards voor Angelspit). Als duo maken ze muziek die veel raakvlakken heeft met EBM in een redelijk warme, volle vorm en durft te mengen met andere stijlen, met name trip-hop achtige elementen komen langs.

Hypothermia is ook een EP met een ontstaansgeschiedenis. Oorspronkelijk zou de plaat uitkomen, met deels andere tracks, onder de titel "Do Not Open". Hiervan zijn voor release slechts zeven promo’s verspreid, toch dook de schijf al voor release op, op verschillende mp3-piraten. Het Hongaarse label Advoxya was toen niet bereid om de release in de oorspronkelijke versie uit te brengen. De risico’s zouden te groot worden (er waren al 2300 downloads). Wel was het label bereid alsnog een EP uit te brengen onder een andere naam, met tenminste 50% nieuw materiaal. Zie hier, Hypothermia. Een EP dus met veel nieuw materiaal (6 tracks van 14) en een flink aantal remixes (onder andere bij Implant en Neikka rpm). Kijk voor het volledige verhaal overigens hier.

Maar goed het gaat natuurlijk om de muziek. Dat is volle EBM, zoals al eerder aangehaald, met een kille stem eroverheen (zonder al te veel effecten overigens) van Elenor. Het levert dansvloermuziek op die best goed aanslaat. Al zijn de nummers niet altijd even spannend ("Do Not Open" is wat mij betreft zelfs gewoon slecht), staan er ook nummers op die zich echt in je hoofd nestelen om er niet meer uit te komen. Met name het titelnummer van de schijf en "Nothing Warms This Room" hebben dit effect.

Gezien de manier waarop dit schijfje vrij snel na de bovenstaande ramp uitkwam en de hoeveelheid nieuwe nummers die er in de tussentijd nog geschreven zijn (al komt een groot deel van de sessies voor het nieuwe album die al onderweg waren), ben ik onder de indruk van de kwaliteit. Dit is een goede opwarmer voor dat nieuwe album ("Identity") dat dus op het punt staat uit te komen. Wederom bij Advoxya Records. Voor de liefhebbers van intelligentere versies van EBM, mixed met andere dansmuzieksoorten.